یکشنبه, 27 مرداد 1398
شناسه خبر:1665

مرده ریگ سلب مسلکی

  • انداز قلم

۱- با وجود تجربه یک صد ساله بازی سیاسی مدرن توسط بازیگران سیاسی این مرز بوم ، بسیاری از بازیگران کماکان از نوعی و سطحی از نابالغی نظری و عملی سیاسی رنج می برند. نشانه های این نابالغی را می توان در ستیز های کودکانه ، کنش ها و واکنش های نابهنگام ، مواضع و جهت گیری های بی منطق ،گفتمان های ابتدایی و بی رمق ، روابط گسیخته ، خودی ها و دگرهای لحظه ای ، دوری و نزدیکی ها و گسستن و پیوستن های بی دلیل ، افراط و… تفریط های بی دلیل بی قاعدگی و بی آستانگی روشی و منشی و… جست و جو کرد. نابالغی کنش سیاسی در جامعه دیروز و امروز ما پیش و بیش از هر چیزی خود را در قاب و قالب کنش های سلبی به نمایش گذاشته است. کنش سلبی ابتدایی ترین و سطحی ترین صورت کنش سیاسی اگر اساسا بتوان آن را کنش سیاسی نامید، است.

عاملان این کنش همواره هویت سیاسی خود را در سلب جست و جو می کنند. ادبیات سیاسی شان سرشار از نه است و گفتار سیاسی شان ، مملو از نق است. متعلق « نه و نق شان» چندان مشخص و ثابت نیست. گهی خودی است و گهی غیر خودی ، گهی درونی است و گهی بیرونی. همیشه و همه جا کسی یا چیزی برای نفی و نهی وجود دارد. اصل اصیل هویتی این عده ایجاب خود در سلب دیگران است.
۲- تاملی رفتار شناختی و روان شناختی در حال و احوال برخی جریان ها و افراد در جامعه امروز ما حکایت از علایم و نشانه های چنین صغارت یا نابالغی دارد. سنت سیاسی اینان دیر زمانی است که به مرده ریگی تبدیل شده و نعش آن روی دستشان مانده است. از این سنت متصلب و سترون امر ایجابی برون نخواهد تراوید. چه از ذات نایافته از هستی بخش نمی توان انتظار هستی بخشی داشت. این عمده هیچ گاه دارای مانیفست یا منشور مشخص و مدونی برای حال و آینده جامعه خود نبوده اند و تحلیل ها و تجویزهای اجتماعی و سیاسی شان هیچ گاه فراتر از کلیاتی مبهم و گنگ ، ایدئولوژیک نبوده است. همواره به انتظار نشسته اند تا انشایی نوشته شود و آنان در مصادره یا در تخریب و سلب آن بکوشند. در چه نباید کرد، ادبیات غنی دارند اما در چه باید کرد جزو ورق پاره هایی چیزی در انبان ندارند. مشکل اینان این است که با وجود فکرهای بسته، دهان های پیوسته بازی دارند.
۳- برخورد فرض و وظیفه می دانند که زیاد و زیاده و زیادی بگویند و در این عرصه گوی سبقت را از دیگران بربایند. با این فرض بر فرض دوم شده اند که : هرچه سلب بیشتر سیاست کارآمدتر و سیاست پیشه ای حرفه ای تر خواهد بود. مشکل این متوهمان هوازی، کیهان وشی و اختر آسایی آنان است. گردنی می افرازند، سرشان از چرخ فراتر می رود، آسمان با همه اخترهایش بوسه می زند به سرانگشتانشان. سکه خورشید در مشتشان ، یک سر و گردن گاه نه کم از فاصله کیهانی دارند. اینان به زعم خود همواره در تلاش اند هویت خود را از رهگذر بی هویت کردن دیگران، شان خود را از رهگذر بی شان کردن دیگران ، بزرگی خود را با کوچک کردن دیگری تعریف و تثبیت کنند. امروز عصر این نوع سیاست ورزی سلب مسلکی به سر آمده و دیگر خریداری ندارند. ایده ها و نظریه های ، برنامه ها ، منشورها و گفتمان ها و استراتژی ها هستند که در بطن و متن انتخاب مردم نشسته اند؛ پس سلبی مسلکان اندکی تامل نمایند و مشقی بنویسند.

 

سیاسی

ارسال نظر به عنوان مهمان

شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد

آخرین اخبار بخش ها