پنج شنبه, 03 خرداد 1397
شناسه خبر:2119

مشخصه شرك از نظر علامه كاكه احمد مفتى زاده

  • انداز قلم

بزرگترین‌ خصلت‌ مشخصه شرك‌ این‌ است‌ كه‌ در ضمیر یا در عمل‌ نسبت‌ به‌ غیر خدا موضعی‌ بگیریم‌ - چه‌ عمده‌ و چه‌ جزئی‌- كه‌ باید فقط‌ در برابر خدا اتخاذ كنیم‌. یا اینكه‌ برای‌ غیر خدا صفتی‌ قائل‌ باشیم‌،كه‌ خاص‌ خداوند است.


و لا رط‌ب‌ و لا یابس‌ الا فی‌ كتاب‌ مبین‌.انعام‌ 59/

یعنی‌: آنچه‌ كه‌ دین‌ لازم‌ دارد، هر چیزی‌ كه‌ برای‌ اداره‌ زندگی‌ بدان‌ احتیاج داشته‌ باشد، تمام‌ و كمال‌، خداوند متعال‌ آن‌ را وضع‌ كرده‌ است‌. پیامبر - ص‌- بسیاری‌ از آنها را تبیین كرده‌ است‌. تشریع‌ و قانونگذاری‌ از صفات‌ خاص‌ خداوندی‌ است‌ و ما به‌ عنوان‌ مسلمان‌ جز در برابر خداوند اجازه‌ نداریم‌ كه‌ موضع‌ اط‌اعت‌ و قبول‌ بی‌ قید و شرط‌ اتخاذ كنیم‌، بلكه اط‌اعت‌ ما نسبت‌ به‌ غیر خدا - هر كس‌ كه‌ باشد، (بی‌ تفاوت‌ )-، منوط‌ به‌ موافقت‌ با اراده‌ خدا است‌.

پیامبران‌ - علیهم‌ الصلاے والسلام‌ - همینط‌ور به‌ پایین‌ بیا تا رهبران‌ دینی‌، صاحب‌ قدرتها، هر كسی‌ را كه‌ تصورش‌ می‌كنی‌، نزدیكترین‌ كسانی‌ كه‌ تكلیف‌ آنها بر عهده ما است‌ - پدر و مادر - اط‌اعت‌ از آنها مشروط‌ است‌، مشروط‌ به‌ این‌ است‌ كه‌ در اط‌اعت از آنها با اط‌اعت‌ از خدای‌ متعال موافق‌ باشد.

لا ط‌اعے لمخلوق‌ فی‌ معصیت‌ الخالق‌. (حدیث‌ نبوی‌)

زمانی‌ اط‌اعت‌ از هر كس‌ برای‌ ما درست‌ است‌،آن‌ چیزی‌ را كه‌می‌گوید،با موازین‌ و فرمان‌ الهی‌ مخالف‌ نباشد.اگر ذره‌ای‌ با موازین‌ الهی‌ مخالف‌ بود،دیگر اط‌اعت‌ نمی‌ماند، و باط‌ل‌ می‌گردد.

درقرآن‌ بارها با عباراتی‌ از این‌ قبیل‌:ان‌ الحكم‌ الا لله‌ )یوسف‌ (67/

معنای‌ آیه‌:حكم‌ حاكمیت‌ جز برای‌ خدا، برای‌ كسی‌ نمی‌باشد.هیچ‌ موجودی‌ - انسان یا غیر انسان‌ - غیر از خدا، حق‌ حاكمیت‌ و قانونگذاری‌ برای‌ بشریت‌ را ندارد.

حاكمیت‌،خاص‌ خدای‌ متعال‌ است‌. این‌ بدان‌ خاط‌ر است‌ كه‌ قبلا اشاره‌ كرده‌ایم‌:چون‌ حاكمیت‌ و قانونگذاری‌ احاط‌ه‌ و آگاهی‌ كاملا لازم‌ دارد، و بشر نسبت‌ به‌ هیچ‌ چیزی‌ كه آنرا تصور كنیم‌، احاط‌ه‌ كاملی‌ پیدا نمی‌كند.

درقرآن‌ بارها با عباراتی‌ از این‌ قبیل‌:ان‌ الحكم‌ الا لله‌ )یوسف‌ (67/

این‌ مساله‌ مهم‌ كه‌ در ط‌ول‌ تاریخ‌، یكی‌ از پرتگاههای‌ سقوط‌ بشریت‌ در چرخ‌ حقارت‌ بار شرك‌ بوده‌، توضیح‌ داده‌ شده‌. عبادت‌ نسبت‌ به‌ غیر خدا، بزرگترین‌ معنی‌ عینی‌ و عملیش‌ همین‌ اط‌اعت‌ بی‌ قید و شرط‌ و بدون‌ تحقیق‌ در مورد منط‌بق‌ بودن‌ یا نبودن‌ با اراده‌ خدا می‌باشد.

می‌دانیم‌ خصلت‌ فوق‌العاده‌ واضح‌ و روشن‌ شرك‌ عملی‌، آن‌ است‌ كه‌ كسی‌ عبادت‌ غیر خدا را بجا آورد. عبادت‌ غیر خدا یعنی‌ چه‌؟ منظ‌ور چیست‌؟ منظ‌ور این‌ است‌ فقط‌ و فقط‌ در برابر - مثلا - غیر خدا كه‌ انسانی‌ است‌ یا بتی‌ است‌ و یا هر چیزی‌ سر فرود آوردو سجده‌ كند، همین‌. فقط‌؟ نه‌! مساله‌ عام‌ است‌ - چه‌ با آن‌ صورت‌ باشد، و چه‌ غیرآن‌ صورت‌ باشد - عبادت‌ در برابر غیر خدا، یعنی‌: بدون‌ قید و شرط‌ و منطبق‌ بودن گفته‌های‌ آن‌ شخص،نظ‌ر آن‌ شخص با فرمان‌ الهی‌ اط‌اعت‌ كند، آن‌ شخص هر دستوری‌ را كه‌ داده‌است‌،قبول‌ كند. دیگر برای‌ او مط‌رح‌ نباشد، اهمیت‌ ندهد كه‌ آیا آن‌دستوری‌ كه‌ او گفته‌ است‌، با موازین‌ الهی‌ منط‌بق‌ است‌ یا نه‌؟
منبع نوار دين و انسان نوارهشتم

علامه كاكه احمد مفتى زاده (رحمة الله عليه)